برگزيد كه عبداللَّه بن حارث بن نوفل ، و شريك بن اعور از جملهء آنان بودند ، نخست شريك بن اعور و سپس عبداللَّه بن حارث خود را به بيمارى زدند و از اسب بر زمين انداختند ، گروهى ديگر نيز به پيروى از آن دو چنين كردند ، به اميد آن‌كه ابن‌زياد به آنها بپردازد و [ امام ] حسين عليه السلام پيش از او وارد كوفه گردد . ولى ابن‌زياد به افتادگان توجه نكرد و به حركت خويش ادامه داد . . . . پس از رسيدن مسلم بن عقيل به كوفه ، مختار با پرچم سبز و عبداللَّه [ كه به اين شهر آمده بود ] با پرچم و لباس قرمز با مسلم بن عقيل قيام كردند و پس از پراكنده شدن مردم از دور مسلم ، ابن‌زياد فرمان داد آن دو را دستگير كنند و براى آوردنشان نيز جايزه تعيين كرد . به اين ترتيب آن دو دستگير و زندانى شدند . « 1 » صاحب ذخيرة الدارين مىگويد : پس از دستگيرى و شهادت مسلم ، عبيداللَّه بن زياد گفت : عبداللَّه بن حارث را حاضر كنيد . كثير بن شهاب او را از زندان نزد ابن‌زياد آورد . ابن زياد پرسيد : كيستى ؟ او پاسخ نداد . آن‌گاه پرسيد : آيا تو صاحب آن پرچم سرخ نيستى كه درب خانه عمرو بن حريث نصب كرده بودى ! باز هم پاسخ نداد . گفت : تو براى مسلم از مردم بيعت مىگرفتى ! عبداللَّه بازهم پاسخ نداد . ابن‌زياد گفت او را ببريد و در ميان قبيله‌اش گردن بزنيد ؛ و آنها چنين كردند . « 2 » ولى عسقلانى مىگويد : وى از طرف ابن‌زبير حاكم بصره شد و در سال 84 ه درگذشت و برخى نيز وفات وى را در سال 79 ه در ابواء دانسته‌اند و نيز آورده‌اند كه وى را مسموم كردند . « 3 » عبداللَّه بن حسن عليه السلام عبداللَّه فرزند امام حسن مجتبى عليهما السلام از شهيدان والاتبار قيام مقدس حسينى است . « 4 »

--> ( 1 ) . تاريخ طبرى ، ج 5 ، ص 359 و 381 ، دار المعارف . ( 2 ) . ذخيرة الدارين ، ص 285 . نيز ر . ك فرسان الهيجاء ، ج 1 ، ص 237 - 238 ، مدينة الحسين عليه السلام ، ص 42 . ( 3 ) . الاصابه ، ج 5 ، ص 9 . ( 4 ) . الارشاد ، ج 2 ، ص 26 ، 110 ، 111 و 125 ، كنگرهء جهانى هزارهء شيخ مفيد ؛ رجال الطوسى ، ص 76 ؛ تاريخ الطبرى ، ج 5 ، ص 468 ، دارالمعارف ؛ تسمية من قتل مع الحسين عليه السلام ، ش 11 ؛ مروج الذهب ، ج 3 ، ص 61 ؛ مناقب آل ابىطالب ، ج 4 ،